Η αγροτική απόδοση αξιολογείται συχνά με μια απλή ερώτηση: πόσο μπορεί να παράγει μια καλλιέργεια;
Ωστόσο, υπό τις όλο και πιο μεταβλητές συνθήκες καλλιέργειας, ένα άλλο ερώτημα γίνεται εξίσου σημαντικό: πόσο αξιόπιστα μπορεί να διατηρηθεί αυτή η απόδοση;
Για τους παραγωγούς και τις επιχειρήσεις που συνδέονται με την αγροτική παραγωγή, η μεταβλητότητα επηρεάζει περισσότερα από την τελική συγκομιδή. Μπορεί να επηρεάσει το γεωργικό εισόδημα, τον προγραμματισμό της παραγωγής, τη διαθεσιμότητα των προϊόντων και την εμπιστοσύνη σε ολόκληρη την αλυσίδα εφοδιασμού.
Επομένως, η ανθεκτικότητα των καλλιεργειών καθίσταται τόσο αγρονομική όσο και εμπορική προτεραιότητα.
Η κλιματική μεταβλητότητα αλλάζει την εξίσωση του κινδύνου
Η παραγωγή των καλλιεργειών εξαρτάται άμεσα από τη θερμοκρασία, τη διαθεσιμότητα νερού και τις περιβαλλοντικές συνθήκες κατά τη διάρκεια κρίσιμων σταδίων ανάπτυξης.
Η ξηρασία, ο καύσωνας, ο παγετός ή οι ακανόνιστες βροχοπτώσεις μπορούν να επηρεάσουν την ανθοφορία, τη καρπόδεση, τη βλαστική ανάπτυξη και την τελική απόδοση. Όμως, οι απώλειες στην παραγωγή δεν συμβαίνουν μόνο μετά από ακραία φαινόμενα.
Μια καλλιέργεια μπορεί να υποστεί μέτριο υδατικό στρες κατά την ανθοφορία, ακολουθούμενο από υψηλές θερμοκρασίες κατά την ανάπτυξη των καρπών και μια ακόμα περίοδο περιορισμένης διαθεσιμότητας νερού αργότερα στη σεζόν. Κάθε επεισόδιο μπορεί να φαίνεται διαχειρίσιμο μεμονωμένα, εντούτοις οι επιπτώσεις τους μπορούν να συσσωρευτούν κατά τη διάρκεια του παραγωγικού κύκλου.
Ο χρονισμός είναι ιδιαίτερα σημαντικός. Το στρες κατά την ανθοφορία, τη καρπόδεση, τη ταχεία ανάπτυξη των καρπών ή το γέμισμα των κόκκων μπορεί να επηρεάσει διεργασίες που συμβάλλουν άμεσα στην τελική συγκομιδή.
Αυτό καθιστά την ανθεκτικότητα σημαντική ακόμη και σε καλλιεργητικές περιόδους χωρίς κανένα καταστροφικό συμβάν.
Η μέγιστη απόδοση και η αξιόπιστη συμπεριφορά είναι διαφορετικοί στόχοι
Τα αγροτικά εφόδια αξιολογούνται συχνά ως προς την ικανότητά τους να αυξάνουν την απόδοση.
Περισσότερα κιλά ανά στρέμμα, μεγαλύτερο βάρος καρπού ή βελτιωμένη καρπόδεση είναι πολύτιμοι δείκτες. Ωστόσο, περιγράφουν την απόδοση υπό ένα συγκεκριμένο συνδυασμό καλλιέργειας, διαχείρισης και περιβαλλοντικών συνθηκών.
Η αξιόπιστη απόδοση εξυπηρετεί έναν διαφορετικό στόχο.
Μια καλλιέργεια μπορεί να επιτύχει πολύ υψηλή παραγωγή υπό ευνοϊκές συνθήκες, ενώ παράλληλα να αντιδρά έντονα όταν οι συνθήκες νερού ή θερμοκρασίας απομακρώνονται από το βέλτιστο σημείο. Από επιχειρηματική σκοπιά, ένα ελαφρώς χαμηλότερο ταβάνι παραγωγής που συνοδεύεται από μεγαλύτερη σταθερότητα μπορεί μερικές φορές να είναι εξίσου σημαντικό με τη μεγιστοποίηση της μέγιστης απόδοσης.
Επομένως, η πρόκληση δεν είναι μόνο η αύξηση του παραγωγικού δυναμικού, αλλά και η υποστήριξη των καλλιεργειών όταν οι συνθήκες ανάπτυξης γίνονται πιο απαιτητικές.
Πού μπορούν να συμβάλουν οι βιοδιεγέρτες
Οι φυτικοί βιοδιεγέρτες δεν υποκαθιστούν την άρδευση, την ισορροπημένη θρέψη, την κατάλληλη γενετική βελτίωση ή την ορθή καλλιεργητική διαχείριση. Ο ρόλος τους είναι συμπληρωματικός.
Τα προϊόντα υδρόλυσης πρωτεϊνών και οι βιοδιεγέρτες με βάση τα αμινοξέα έχουν μελετηθεί σε σχέση με διεργασίες όπως η αφομοίωση θρεπτικών συστατικών, η ανάπτυξη των ριζών, η φωτοσυνθετική δραστηριότητα και οι αποκρίσεις των φυτών στο περιβαλλοντικό στρες.
Ωστόσο, το αποτέλεσμα μιας εφαρμογής μπορεί να ποικίλλει σημαντικά ανάλογα με την καλλιέργεια, την ποικιλία, τις περιβαλλοντικές συνθήκες, τη δόση και τον χρονισμό.
Αυτό καθιστά μια γενική ερώτηση όπως «Αυξάνουν οι βιοδιεγέρτες την ανθεκτικότητα;» λιγότερο χρήσιμη από μια πιο συγκεκριμένη:
Ποια λύση, για ποια καλλιέργεια, σε ποιο φυσιολογικό στάδιο και υπό ποιες συνθήκες;
Τι μας λένε πραγματικά οι δοκιμές αγρού
Οι δοκιμές αγρού είναι σημαντικές επειδή αξιολογούν τις αποκρίσεις των φυτών υπό καθορισμένες αγροτικές συνθήκες. Η αξία τους, ωστόσο, εξαρτάται από τον τρόπο ερμηνείας των αποτελεσμάτων.
Σε μια δοκιμή αγρού το 2019 σε ακτινίδια Hayward στην Ημαθία, το Amino16 εφαρμόστηκε πέντε φορές σε συγκεκριμένα στάδια ανάπτυξης. Το τμήμα που δέχθηκε την εφαρμογή κατέγραψε μέση απόδοση 28,24 kg ανά δέντρο σε σύγκριση με 20,42 kg ανά δέντρο στον αψέκαστο μάρτυρα. Στη συγκεκριμένη δοκιμή, η διαφορά συνδέθηκε κυρίως με την αυξημένη καρπόδεση.
Οι δοκιμές σε ελιές στο πλαίσιο του ερευνητικού χαρτοφυλακίου της ΕΒΥΠ παρέχουν ένα άλλο παράδειγμα. Σε δοκιμές που διεξήχθησαν το 2017, καταγράφηκαν στατιστικά σημαντικές αυξήσεις στη καρποφορία παρά τις συνθήκες έντονης ξηρασίας κατά τη διάρκεια της περιόδου. Προγενέστερες εργασίες στην ελιά υπέδειξαν επίσης ότι ο χρονισμός της εφαρμογής επηρέασε την παρατηρούμενη απόκριση.
Άλλες δοκιμές υπογραμμίζουν γιατί πρέπει να αποφεύγεται η γενίκευση. Στο αβοκάντο, οι αποκρίσεις διέφεραν μεταξύ των ποικιλιών Hass και Fuerte, ενώ αρκετές θετικές τάσεις δεν ξεπέρασαν το όριο της στατιστικής σημαντικότητας.
Η βιολογία είναι περίπλοκη και απρόβλεπτη, και όποιος υπόσχεται μια καθολική λύση για όλες τις περιπτώσεις, πουλάει παραμύθια.
Μια καλή δοκιμή δείχνει τι είναι δυνατό υπό πραγματικές συνθήκες—όχι μια λευκή επιταγή για κάθε χωράφι, κτήμα ή καλλιεργητική περίοδο.
Η εξειδικευμένη ανά καλλιέργεια προσέγγιση της ΕΒΥΠ
Αυτή η αρχή αντικατοπτρίζεται στην προσέγγιση της ΕΒΥΠ για τη βιοδιέγερση των φυτών.
Αντί για την εφαρμογή ενός ενιαίου πρωτοκόλλου σε όλες τις καλλιέργειες, οι στρατηγικές εφαρμογής προσαρμόζονται στη φυσιολογία και το στάδιο ανάπτυξης της κάθε καλλιέργειας.
Στο ακτινίδιο, για παράδειγμα, τα προγράμματα εφαρμογής διαφοροποιούνται μεταξύ της πρώτης έκπτυξης των φύλλων, της προανθοφορίας, της πτώσης των πετάλων, της ταχείας ανάπτυξης των καρπών και της περιόδου μετά τη συγκομιδή.
Αντίστοιχα, τα προγράμματα για την ελιά διαφοροποιούνται μεταξύ της χειμερινής εφαρμογής, της προανθοφορίας, της σκλήρυνσης του πυρήνα, των περιόδων έντονου καύσωνα ή ξηρασίας και της διαχείρισης μετά τη συγκομιδή.
Η λογική είναι απλή: οι φυσιολογικές ανάγκες και οι ευαισθησίες μιας καλλιέργειας αλλάζουν καθ’ όλη τη διάρκεια της περιόδου, επομένως ο χρονισμός της εφαρμογής πρέπει να συνδέεται με τον σκοπό της εφαρμογής.
Από το παραγωγικό δυναμικό στην ανθεκτικότητα της παραγωγής
Καθώς οι συνθήκες καλλιέργειας γίνονται πιο μεταβλητές, οι αγροτικές τεχνολογίες θα πρέπει όλο και περισσότερο να αξιολογούνται όχι μόνο ως προς την ικανότητά τους να αυξάνουν την απόδοση υπό ευνοϊκές συνθήκες.
Το ερώτημα είναι επίσης πόσο αποτελεσματικά μπορούν να υποστηρίξουν την απόδοση των καλλιεργειών όταν οι περιβαλλοντικές συνθήκες γίνονται πιο απαιτητικές.
Οι βιοδιεγέρτες μπορούν να αποτελέσουν μέρος αυτής της ευρύτερης στρατηγικής ανθεκτικότητας, όταν η επιλογή του προϊόντος, η δοσολογία και ο χρονισμός προσαρμόζονται στη φυσιολογία της καλλιέργειας και στις πραγματικές συνθήκες παραγωγής.
Για τη σύγχρονη γεωργία, ο στόχος δεν είναι η βεβαιότητα. Είναι η καλύτερη προετοιμασία για τη μεταβλητότητα.
